سراوان شهر نخل و نگاره

بررسی سابقه تاریخی بلوچستان و سراوان

 
نویسنده : علیرضا ارباب - ساعت ٧:٥٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳۸٥
 

نه ديگه اين واسه ما دل نميشه...

               هرچی من بهش نصيحت ميکنم....

                                  که «بابا، آدم عاقل ذيگه عاشق نميشه»

ميگه « يا اسم آدم دل نميشه....يا اگر شد ديگه عاقل نميشه»

 

بهش ميگم «جون دلم... اين همه دل توی دنياست... چرا

                   يکدوم مثل دل خراب صابمرده من، پا پی زنهای خوشگل نميشه؟

چرا از اين همه دل... يکدوم مثل تو ديوونه زنجيری نيست؟..

                           يکدوم صبح تا غروب.. تو کوچه ول نميشه؟»

 

ميگه «يک دل مگه از فولاده، که تو اين دور و زمونه چششو هم بزاره؟

                           خيچ چيزی نبينه... يا اگر چيزی ديد... خم به ابرو نياره...»

 

ميگم «آخه باباجون.. اون دل فولادی، دست کم دنبال عيش خودشه...

                     ديگه از اشک چشش... زير پاش گل نميشه»

ميگه «هر سکه ميشه قلب باشه... اما هرچی قلب شد، دل نميشه»

 

نه ديگه... نه ديگه ، اين واسه ما... دل نميشه

ادامه اشعار در وب سايت زير

http://www.shere.persianblog.ir/


 
comment نظرات ()